توضیحات

…. تا رسیدیم مدینه یک لحظه هم صبر نکردم یکراست رفتم مسجد النبی جلوی گنبد سبز پیغمبر بغض سی و یک سال بی پدری ام شکست و زمان از حرکت ایستاد.
یادم به سوره ضحی افتاد و دل داری ای که خدا
به جان پیغمبرش نازل کرده بود، پیغمبری که پدر امت بود. پدری که خودش با درد یتیمی بزرگ شده بود.
و خواندم بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرحيم… أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَاوَى. و هی خواندم و خواندم و خواندم.
و با بغض گفتم یا رسول الله به من سی و چند سال رنجور از درد فراق پدر پدری کردن بیاموز