توضیحات

بچه های دارای معلولیت شبیه پروانه اند. چرا که در عین زیبایی و لطافت به شدت آسیب پذیرند. به راحتی میتوانند با یک حرف یا نگاه بشکنند. باید آداب برخورد با آنها را یاد بگیریم. کمک شان کنیم درهای جامعه را به روی شان باز بگذاریم اجازه بدهیم از پیله ناتوانی و ضعف بیرون بیایند و شگفتی بال های شان را پیش چشم ما به نمایش بگذارند.

پروانه ها وقتی از دنیا ناامید می شوند گریه نمی کنند. در عوض قدرت بال هایشان را از دست می دهند خشک میشوند میشکنند تمام می شوند. باید برای بهتر شدن حال پروانه ها تلاش کنیم. نگذاریم از شوق پرواز خالی شوند. بگذاریم جهان با دیدن لبخند آنها زیباتر از قبل شود. زیبا مثل لبخند رضایت یک پروانه وقتی که بالهای پر از طرح و نقشش را روی گل آفتابگردان باز می کند.